Vleermuissoorten

In de provincie groningen

Baardvleermuis

De baardvleermuis (Myotis mystacinus) is een kleine soort van 4 tot 8 gram met een spanwijdte van 19 tot 22,5 cm. Hij heeft een lichte, grijzige buikvacht en een donkerbruine tot geelbruine rugvacht. De snoet en de onderarmen zijn donkerbruin tot zwart. De oren van de baardvleermuis zijn kort, donkerbruin en relatief spits uitlopend. De tragus van de baardvleermuis reikt bijna tot de helft van het oor en heeft een spitse punt.

Franjestaart

De franjestaart (Myotis nattereri) is middelgrote vleermuis en heeft een duidelijk kleurverschil tussen buik- en rugvacht. De franjestaart dankt zijn naam aan de twee rijen borstelharen op de onderrand van de vlieghuid van de staart. Tijdens het jagen vliegen franjestaarten meestal zeer langzaam en zijn ze zeer wendbaar. Een belangrijke jachttechniek is het van bladeren en muren afpikken van insecten zoals vliegen en rupsen. Ook zijn ze in staat om spinnen met hun achterpoten uit het web te plukken zonder daarbij zelf het web te raken.

Gewone dwergvleermuis

De gewone dwergvleermuis (Pipistrelllus pipistrellus) is de meest algemene vleermuissoort in Nederland. Ze jaagt relatief snel en wendbaar in een grillige
vlucht met veel bochten en lussen en vliegt daarbij op enige afstand (1 tot 8 m) van de vegetatie. Ze vliegt op een hoogte van gemiddeld 2 tot 5 m. Het is een klein dier met relatief lange smalle vleugels.

Gewone Grootoorvleermuis

In Nederland komt zowel de gewone grootoorvleermuis (Plecotus auritus)  voor.  De vleermuis heeft opvallend grote oren en zeer grote brede vleugels dit maakt duidelijk dat het om een grootoorvleermuis gaat. Ze jagen in langzame cirkels en een langzame zeer wendbare vlucht dicht op en door de vegetatie. Insecten worden van de bladeren of uit de lucht gegrepen. Soms blijven ze ook stilhangen (bidden) in de lucht.

Tweekleurige vleermuis

De Tweekleurige vleermuis (Vespertilio murinus) is een niet veel voorkomende vleermuis in Nederland. Het is een middelgrote stevige vleermuis. Met een lange zwartbruinerugvacht met zilverwitachtige haar uiteindes. Jaagt op grote hoogte boven open landbouwgebieden, oeverzones en rond bewoond gebied.

Ruige dwerg vleermuis

De ruige dwergvleermuis (Pipistrelllus nathusii) is een vrij kleine vleermuis en lijkt sterk op de gewone dwergvleermuis. Vaak jagen ruige dwergvleermuizen langs bosranden, door lanen, boven open plekken in bos en langs houtwallen. Waterpartijen en beschutte oevers in voedselrijke gebieden vormen een belangrijk aspect van het biotoop. Ze jagen ook graag bij straatlantaarns, maar bebouwing en open gebied zijn minder in trek. Ze vangen insecten uit de lucht. Voor zover bekend zijn vooral dansmuggen van belang.

Meervleermuis

De meervleermuis (Myotis dasycneme) is een grote vleermuis en zijn buikvacht is grijswit met een donkere ondervacht en steekt duidelijk af tegen de middel- tot donkerbruingrijze rugvacht. De snuit is bruin met – in verhouding tot andere Myotis-soorten – vrij grote neusknobbels. Net als de watervleermuis heeft de meervleermuis opvallend grote voeten die hij gebruikt om insecten van het wateroppervlak te scheppen. Ze jagen vooral op die insecten die op het wateroppervlak zitten of daar vlak boven vliegen. De prooien worden dan met de relatief grote achterpoten, als het ware van het water geharkt.

Rosse vleermuis

De rosse vleermuis (Nyctalus noctula) is een van de grootste vleermuissoorten van West-Europa, met een gewicht van rond de dertig gram en een spanwijdte van 32-40 cm. De naam houdt verband met de kleur van de vacht, die roodbruin (rossig) is. De vrijwel eenkleurige, korte en dichte haren geven dit dier een fluweelachtig glanzend aanzien. De oren zijn kort en rond en het lichaam is compact, torpedoachtig van vorm. Samen met de beharing onderop de vleugels zorgt dit voor een gestroomlijnde vorm en dus een snelle vlucht.

Brandts Vleermuis

De Brandt’s vleermuis (Myotis brandtii) en de gewone baardvleermuis lijken sterk op elkaar. Pas sinds 1958 wordt in Europa onderscheid gemaakt tussen deze twee soorten. Verschillen met de baardvleermuis zijn bij volwassen dieren een lichte, goudgelige vacht op de rug en een lichte oorbasis. In de praktijk blijkt het echter niet altijd mogelijk de soorten met die kenmerken van elkaar te onderscheiden. Tot nu toe zijn beide soorten alleen op grond van gebitskenmerken en bij mannetjes aan de vorm van de penis met zekerheid van elkaar te onderscheiden. De Brandt’s vleermuis jaagt vooral boven paden en open plekken in het bos en minder aan bosranden en houtwallen. Het vlieggedrag en het dieet lijken sterk op dat van de gewone baardvleermuis.

Watervleermuis

De watervleermuis (Myotis daubentoni) is een grote vleermuis, met een gewicht van 8-17 gram en lange, relatief brede vleugels met een spanwijdte van 20 tot 30 cm. De buikvacht is grijswit met een donkere ondervacht en steekt duidelijk af tegen de middel- tot donkerbruingrijze rugvacht. De snuit is bruin met – in verhouding tot andere Myotis-soorten – vrij grote neusknobbels. Net als de meervleermuis heeft de watervleermuis opvallend grote voeten die hij gebruikt om insecten van het wateroppervlak te scheppen.

Contact

Van Speykstraat 16
9726 BL
Groningen

NL 57 RABO 0310 3370 46
RSIN: 820617787

tel: 050-3120741

info@vleermuiswerkgroepgroningen.nl

Nieuws en Info

Akte van oprichting

Jaarrekening

VWG Beleidsplan

Vleermuis gevonden?

Vleermuizen en rabiës

Vleermuis.net

Volg ons